FANDOM


Ten artykuł jest częścią nowego kanonu.

Barnaba – żydowski kupiec i filantrop, przybyły do Calradii celem wzbogacenia się; właściciel wielu miejscowości oraz przedsiębiorstw; potentat w handlu masłem; mistrz sztuki jew-jitsu. Znany jest z miłości do szekli oraz wynalezienia nowej metody negocjacji z mieszkańcami wiosek. Jego głównymi wrogami są: Królestwo Swadii, prześladujące go ze względu na pochodzenie oraz Gildia Wenecka. Dzierżył legendarną broń – ćwierćpałkę, którą później sprzedał.

Wygląd

Barnaba jest człowiekiem o normalnym wzroście. Jego twarz zwęża się ku dołu. Jego nos jest dłuższy od standardowego. Ma czarny kolor włosów i ciemne oczy. Barnaba posiada również wąs i bródkę o tym samym kolorze.

Charakter

Barnaba jest znany jako jeden z najbardziej przedsiębiorczych mieszkańców Calradii. Dzięki jego nosowi do interesów po niedługim czasie od przybycia do tej krainy stał się również najbogatszą jej personą. Ułatwiła to jego wrodzona skąpość. Wiedział, w co można inwestować, a także był mistrzem dyplomacji, czym wsławił się podczas licznych pokojowych negocjacji z biednymi wieśniakami ościennych wiosek.

Mimo bycia sknerą i swoich specyficznych metod negocjacji, nie jest człowiekiem do szpiku złym. Barnaba potrafi pokazać swoją ukrytą (w odmętach swej duszy) dobroć. Próbuje ją ukryć argumentując i uzasadniając swe czyny (np. wypuszczenie chłopa - brak miejsca dla więźnia).

Rodzina

O przodkach Barnaby nie wiadomo zbyt dużo. Wiadomo, że należeli do rodu Barnabów i byli wędrownymi kupcami. 

Jeden z jego przodków (o przydomku Geniusz) zbudował chatkę z łajna w górskiej przełęczy należącej do Trzech Przełęczy Szekli w Republice Rhodockiej i kazał sobie płacić opłatę za przejazd. Potem ten domek rozbudowano w mały drewniany zamek i nazwano zamkiem Maras

Inny zaś przodek (o przydomku Debil) zajął przełęcz wschodnią. Miał on jednak inny cel. Nie zamierzał zarabiać na podróżujących, lecz sprawić, żeby czuli się oni bezpieczniejsi. Aby wypełnić swe postanowienie zbudował zamek z prawdziwej krwi i kości. Swe dzieło nazwał zamkiem Culmarr. Późniejsi właściciele zamku obudowali tę konstrukcję murami z kamienia, gdyż uznali je za praktyczniejsze. 

Dnia 29 grudnia 1257 w miejscowości Yalen Barnaba ożenił się z panną Readą. W związku z tym patrycjusz Gutlans został jego teściem. 

Historia

Wczesne życie

Barnaba urodził się w bardzo odległej krainie o nieznanej nazwie. Nawet on sam nie wie skąd dokładnie pochodzi, ponieważ swoje najmłodsze lata spędził w podróży. Podróże te wynikały z zawodu jego ojca, który był wędrownym kupcem. Dzięki takiemu sposobowi życia ich rodzina była bogatsza niż większość innych rodzin kupieckich. Ojciec nie mając czasu na wychowanie dorastającego chłopca, oddał go pod opiekę innemu bogatemu kupcowi. Nauki kupca przynosiły korzyści – Barnaba szybko zdobył doświadczenie i poznał sztukę taniego zakupu, drogiej sprzedaży i przekonywania klienta, że zrobił świetny interes. Nastał czas, gdy młody kupiec uprzytomnił sobie, że jest już dorosły. Jako że miał nosa do interesów, postanowił opuścić rodziców i rozkręcić własny biznes. Zajmował się obrotem najdroższym towarem – ludźmi. Stał się handlarzem niewolników.

Statek

Takim statkiem Barnaba przypłynął do Calradii

Pewnego dnia stało się coś strasznego – stracił cały majątek, a przy tym władzę i prestiż. Jednak nie załamał się, bo wiedział, że jeszcze może się odkuć. Jego szansą była Calradia. Po upadku Imperium kraina ta była rajem dla awanturników i handlarzy. Zwaśnione państwa są gwarancją tylu różnych możliwości zysku – można zostać najemnikiem, któremu ktoś płaci żołd, grabieże dokonane na karawanach i wioskach też są bardzo opłacalne. Największy przychód przyniesie jednak handel – a w tym Barnaba nie miał sobie równych. Po krótkiej rozterce spakował kosz jabłek, aksamit i swoją księgę handlową. Założył kuszę na plecy, wsadził pałkę za pazuchę, wziął swego osiołka i udał się na statek płynący do nowego świata pełnego przygód.

Przybycie do Calradii

Po dotarciu do Calradii Barnaba od razu zabrał się do handlu. Podróżował po całej krainie sprzedając swoje towary gdzie popadnie, werbował wielu potencjalnych rekrutów do ochrony swego przedsięwzięcia, a nawet dla przyszłego zysku wydawał szekle, by budować manufaktury. Swymi działaniami zwrócił na siebie uwagę Gildii Weneckiej, która nie toleruje handlarzy do niej nie należących. Od tego momentu gildia nasyła na Barnabę swoich ludzi.

Mimo wielu zysków i zwycięstw odniesionych nad bandytami Barnaba czuł, że czegoś mu brakuje. Była to przynależność. Chciał bowiem uczestniczyć w czymś wielkim. Postanowił więc przyłączyć się do Republiki Rhodockiej - najbogatszego państwa w całej Calradii. Z racji zostania jednym z lordów tej frakcji otrzymał swe pierwsze lenno - wioskę Tilimsal. Znajdowała się ona jednak przy granicy, a po odbiciu Shariz przez Sarranidów, również i ta wioska do nich wróciła. Po wielu bitwach i rozroście swej domeny Barnaba zauważył, że Rhodokowie pod złymi rządami Gravetha zaczynają upadać. Były kupiec nie zastanawiając się długo i będąc pewny siebie wyrzekł się lojalności dla byłego seniora i utworzył własne państwo - Królestwo Szeklem i Masłem Płynące.

Królestwo Szeklem i Masłem Płynące

Nowo powstałe państwo szybko stało się jedną z potęg Calradii. Król Barnaba I i jego wasale przeprowadzili udaną ekspansję terytorialną na ziemie Republiki Rhodockiej podczas I wojny rhodockiej. Następnie Królestwo Szeklem i Masłem Płynące zawiązało sojusz obronny z Nordami, a także utrzymywało stosunki handlowe z mieszkańcami pustyni. Państwo charakteryzowały monopol na handel masłem oraz pieniądze, których używano w handlu – szekle.

Widząc słabość militarną rywala król Barnaba I rozpoczął II wojnę rhodocką. Po zdobyciu Yalen, a krótko po tym także Jelkali jego królestwo stało się najpotężniejsze ze wszystkich. W tym momencie przetrwanie państwa pod panowaniem Doży Gravetha stanęło pod znakiem zapytania. Z tego powodu rywal Barnaby I zawarł potajemny pakt z Gildią Wenecką, którą zaopatrzył i uzbroił. Było to przyczyną tego, że na Trzech Przełęczach Szekli można było ujrzeć całe armie weneckich żołnierzy pod dowództwem Geronimo. Barnaba zdołał jednak zniszczyć wrogie wojsko w ostatecznej bitwie przeciw Gildii Weneckiej.

Rhodokowie byli już nie tylko w upadku militarnym, ale także ekonomicznym. Najbogatszy człowiek w Calradii postanowił wówczas raz na zawsze rozprawić się z dawnym suzerenem.

Śmierć

Król Barnaba I zginął 31 sierpnia 1258 roku w bitwie nieopodal zamku Bulugha. Była to najbardziej krwawa batalia w historii. Na początku starcia Barnaba wygłosił wspaniałą przemowę, którą zmotywował swoich ludzi do walki. Pokonał Dożę Gravetha – swojego największego rywala. Jego ludzie ruszyli wtedy do walki. Niestety, Barnabę dosięgnął bełt najbiedniejszego obywatela całej Calradii – Norberta.

Przyjaciel i wasal króla Floris poprowadził żołnierzy do ostatecznego zwycięstwa, jednak dla władcy Królestwa Szeklem i Masłem płynącego nie było już ratunku. Pochowano go w złotej krypcie nasmarowanej masłem, wraz z całym bogactwem w złotym mieście Yalen. Legenda głosi, że dalej miał przy sobie swój kupiecki mieszek.

Ciekawostki

  • Dzięki swojemu specyficznemu nosowi ma specjalną umiejętność – potrafi nim wyczuwać szekle.
  • Do 19 października 1257 Barnaba miał łuk. Używał go jednak tylko podczas oblężeń.
    • Tego samego dnia kupił nocnik, który wykorzystywał później jako tarczę.
  • Istnieje teoria spiskowa mówiąca o tym, że Floris zafundował bełt Norbertowi, ponieważ chciał przejąć władzę nad Królestwem Szeklem i Masłem Płynącym.